Sas Domus de Janas sunt patrimòniu de s’umanidade. Su 12 de trìulas de su 2025, in Parigi, s’UNESCO at reconnotu “su balore universale primorosu” de sas necròpoli preistòricas sardas.
Unu traguardu istòricu, persighidu dae meda. Sos sitos seberados sunt degheoto in rapresentàntzia de sas tremìgia e chimbighentos tumbas iscavadas in sa roca chimbemìgia annos a como.
Su libru Domus de Janas, prendas de s’Umanidade, iscritu totu in sardu, est unu reconnoschimentu a sas fèminas e a sos òmines de tando chi cun sa pedra, unu corfu in fatu de s’àteru, nos ant lassadu in eredade òperas de una bellesa ispantosa. Lu faghet ponende impare realtade e mitu, lighende a pare cantu prus possìbile màgines e testos, literadura iscientìfica e contos orales. Su resurtadu est unu biàgiu fantàsticu intre sas Memòrias de s’Umanidade chi su giornalista Tonino Oppes e su fotògrafu Nicola Castangia faghent travighende sa Sardigna, dae su cabu de susu a su cabu de giosso, in chirca de sas cabuòbera de s’antighidade bortas meda mudadas cun pinturas e sìmbulos màgicos ligados a su cultu de sos mortos.
Sas Domus de Janas, isparghinadas in totue, pertenent a su patrimòniu identitàriu de s’Ìsula e contant sa grandesa de unu pòpulu capassu de traballare sena pasu pro assegurare a sos custrintos suos unu logu eternu pro s’àteru mundu. Chi galu s’agatat testimòngiu de sa cultura sarda millenària chi, comente nos ammentat s’Unesco, meresset de la connòschere e apretziare in totu su mundu.